11 ліпеня 2026 года стала для Ленінскай раённай арганізацыі г.Гродна РГА «Белая Русь» сапраўдным патрыятычным марафонам адзінства. НАПЯРЭДАДНІ свяшчэннай даты-82-й гадавіны вызвалення Гродна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў (16 ліпеня 1944 года) — актывісты правялі маштабны водны сплаў на байдарках, які сабраў пад сваім сцягам моладзь, цэлыя сем'і з дзецьмі і сямейныя пары.
Мерапрыемства стала яскравым прыкладам жывой гісторыі, дзе памяць пра подзвіг продкаў перадаецца не праз сухія радкі падручнікаў, а праз асабістыя эмоцыі і пераемнасць пакаленняў. Маршрут быў пракладзены па ўлюбёным водных артэрыях рэгіёну, якія адкрываюць захапляльныя віды на маляўнічыя берагі. Аднак галоўным упрыгожваннем паходу сталі не пейзажы, а гутаркі ля вады: удзельнікі дзяліліся адзін з адным франтавымі гісторыямі сваіх дзядоў і прадзедаў, успамінаючы тых, хто цаной неймаверных намаганняў здабыў свабоду для роднай зямлі.
Сярод стаянак і плёсаў, пад мерны плёскат Вёслаў, сплаў выконваў адразу некалькі задач. Ён змыў назапашаную гарадскую мітусню, дазволіў адчуць камандны дух і, што асабліва каштоўна, напоўніў сэрцы сямейным цяплом.
Супрацоўнікі Гродзенскага РУП» Фармацыя", актыўна ўключыліся ў спаборніцкую і сяброўскую праграму. Нягледзячы на капрызы надвор'я, дождж не астудзіў запал, а толькі падліў драйву ў агульную скарбонку уражанняў.
Сваімі эмоцыямі падзялілася Марыяна Сабалеўская, загадчык аптэкі №135:
«Гэта выдатнае мерапрыемства сабрала ўзрушаючую кампанію аднадумцаў-адкрытых, таварыскіх, якія глядзяць у адзін правільны бок. Ніякі дождж не сапсаваў прыязную атмасферу, а наадварот, дадаў пазітыву і згуртаваў каманду яшчэ мацней».
Кульмінацыяй воднага падарожжа стала традыцыйная палявая кухня. Як адзначыла Вікторыя Арэхава, загадчык аптэкі №131,»салдацкая каша была асабліва смачная пасля пройдзеных водных выпрабаванняў". Паводле яе слоў, кантраст маршруту запомніцца надоўга: бурныя перакаты ракі, якія змяніліся ціхай роўняддзю Нёмана, дазволілі кожнаму ўдзельніку адчуць невымоўную прыгажосць беларускай прыроды і веліч гісторыі, якая навечна ўпісана ў гэтыя берагі.
Завяршыўся дзень на мажорнай ноце: стомленыя, але шчаслівыя, поўныя новых знаёмстваў і ўсведамлення датычнасці да вялікай гісторыі, удзельнікі сплаву раз'язджаліся па дамах, выносячы з сабой не толькі фота на памяць, але і цвёрдую ўпэўненасць у тым, што подзвіг пакалення пераможцаў будзе жыць у сэрцах нашчадкаў заўсёды.